Φρίκη δίχως τέλος: 23 Ιουλίου 2018…

friki-dixos-telos-23-iouliou-2018

Σήμερα 23 Ιουλίου συμπληρώνονται 3 χρόνια από την καταστροφική πυρκαγιά στην Ανατολική Αττική και συγκεκριμένα στο Μάτι και στο Ν.Βουτζά η οποία και στοίχισε τη ζωή σε 102 συνανθρώπους μας.


Πρόκειται για τη δεύτερη πιο φονική πυρκαγιά του 21ου αιώνα παγκοσμίως. Για όσους έζησαν τον εφιάλτη, οι μνήμες παραμένουν ζωντανές και το μόνο βέβαιο είναι ότι ποτέ δεν πρόκειται να ξεχάσουν. Ούτε οι ίδιοι, αλλά ούτε και οι υπόλοιποι κάτοικοι των γύρω περιοχών.

Νεκροί, εγκαυματίες, χαμένες περιουσίες και πρόσωπα γεμάτα απόγνωση, ίσως θυμίζουν σκηνή ταινίας τρόμου αλλά δυστυχώς είναι η πραγματικότητα. Μία πραγματικότητα, που κανείς και ποτέ δεν θα ξεχάσει. 

Δεν είναι μόνο η σημερινή μέρα που έρχονται στο νου μας, τα θύματα. Δεν είναι μόνο αυτές οι ώρες που κυλούν βασανιστικά σα να επαναλβάνεται ο όλεθρος.

Είναι η κάθε φορά που περνάς από τη περιοχή, η κάθε φορά που θα ακούσεις σειρήνες της πυροσβεστικής, η κάθε φορά που «μυρίζεις καμένο», η κάθε φορά που πρέπει να κοιτάξεις στα μάτια όσους το έζησαν, όσους επιβίωσαν, όσους έχασαν τα σπίτια τους, όσους έχουν στο χώμα τους ανθρώπους τους και δεν μπορείς.

Δεν μπορείς γιατί ξέρεις ότι καμία κουβέντα σου, δε θα απαλύνει τον πόνο τους.

Δυστυχώς ακόμη και μετά από όλα αυτά, φρίκη προκαλεί το γεγονός ότι δεν έχει αλλάξει τίποτε. Δεν έχουν τιμωρηθεί όσοι πρέπει, δεν έχουν αποδοθεί ξεκάθαρα ευθύνες και κυρίως οι πολίτες δεν αισθάνονται καμία ασφάλεια γιατί πλέον έμαθαν καλά, ότι σε μία έκτακτη κατάσταση και αποδεδειγμένα πλέον, δεν έχουν να περιμένουν τίποτε από το κράτος αλλά θα πρέπει να βασιστούν καθαρά στις δικές τους ενέργειες. 

Δεν αρκεί το «δε θα ξεχάσουμε ποτέ». Δεν αρκούν τα «ρεπορτάζ μνήμης», τα μνημόσυνα και η συγκίνηση. Δεν αρκούν. 

 

Της Αναστασίας Γαβριελάτου