Γεωργία Ανδρέου – Συνέντευξη στο SoWhat?

Η γνωστή σκηνοθέτις Γεωργία Ανδρέου παραχώρησε μία ιδιαίτερη συνέντευξη στο περιοδικό SoWhat? και στην Αναστασία Γαβριελάτου. Η κα. Ανδρέου μας μιλά για τη παράσταση «Φτιάξε τη δυστυχία σου μόνος σου» και στέλνει ηχηρά μηνύματα.

Αφού διαβάσετε μερικά βιογραφικά στοιχεία για εκείνη, μπορείτε να την απολαύσετε..

Σκηνοθέτις, ηθοποιός, αρχαιολόγος. Ζει και δημιουργεί στην Αθήνα, ενώ, παράλληλα με το θέατρο, δραστηριοποιείται στην Ειδική Αγωγή. Στο ενεργητικό της έχει πληθώρα παραστάσεων, ως σκηνοθέτης, δραματουργός, ηθοποιός, μεταφράστρια, καθώς και κοινωφελείς δράσεις και καινοτόμα προγράμματα για ενήλικες, παιδιά και ΑΜΕΑ..
Έχει συμμετάσχει σε διεθνή συνέδρια ως εισηγήτρια, σε εργαστήρια και δράσεις ως εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού και θεάτρου για ενήλικες και ΑΜΕΑ. Τον τελευταίο καιρό συμμετέχει σε διεθνή συνέδρια και αρθρογραφεί για τις εφαρμογές της τεχνολογίας Blockchain και NFTs στο θέατρο και την αρχαιολογία.
Έργα της έχουν παρουσιαστεί στο Μυsikverein Brahns-Saal, στην Κεντρική Σκηνή του
Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, στο θέατρο Τζένη Καρέζη, στο Μορφωτικό Γραφείο της Κυπριακής Πρεσβείας κ.α. Πρόσφατη σκηνοθετική της δουλειά είναι η παράσταση «Φτιάξε τη δυστυχία σου μόνος σου» του Paul Watzlawick, στο Μπάγκειον – Ξενοδοχείο και το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιιάννης (2022), που σημείωσε συνεχόμενα sold out. Έχει ανεβάσει σε παγκόσμια πρώτη έργα όπως, «Red» της Anna Reynolds, «Η Κασσάνδρα και ο λύκος» της Μαργαρίτας Καραπάνου, «Ο λαός των Μουνούχων» του Κώστα Βάρναλη, κ.α.) και έχει σκηνοθετήσει την πρώτη metal μουσική θεατρική παράσταση («Λέσχη Γονεοκτόνων» – Αμβρόσιος Μπίρς, Κεντρική Σκηνή Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, 2019 Αυτήν την εποχή βρίσκεται σε διαδικασία μελέτης και προετοιμασίας της πρώτης ελληνικής υβριδικής παράστασης Κρυπτοθεάτρου, σε συνεργασία με το Κ.Ε.ΔΙ.ΒΙ.Μ του Παντείου Πανεπιστημίου, στα πλαίσια του ευρωπαϊκού προγράμματος Creative+.
Website: https://abiratotheater.wordpress.com

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

και Γεωργία Ανδρέου! Καλώς ήρθατε στις σελίδες μας! «Φτιάξε τη δυστυχία σου μόνος σου» είναι από τους πιο απρόσμενους τίτλους παράστασης! Πώς προέκυψε;

Μέσα από την εμπειρία μας, από τις απανωτές καραντίνες και τον κορωνοϊό, όπου όλοι είχαμε χρόνο για αναθεώρηση και αυτοκριτική, ενώ η ψυχική και σωματική υγεία δεν ήταν δεδομένη, ο κόσμος άρχισε να μιλάει πια ανοιχτά για τις δυσκολίες και τα συναισθήματά του.
Η δυστυχία δεν είναι πλέον ταμπού (και οι ψυχοθεραπευτές κάνουν χρυσές δουλειές). Είμαστε πιο ανοιχτοί να δεχτούμε τα λάθη και τις αστοχίες των επιλογών μας. Ένα εγχειρίδιο, λοιπόν, του πώς φτιάχνουμε τη δυστυχία μας ήταν για μένα το αντίδοτο απέναντι στον ψυχαναγκασμό των επιταγών της θετικής ψυχολογίας, που μας καλούσαν σε έναν ουτοπικό, ευτυχισμένο κόσμο, ενώ εμείς πνιγόμασταν μέσα σε μια δυστοπική και ασφυκτική ατμόσφαιρα.
Αν κατανοήσουμε πώς φτιάχνουμε τη δυστυχία μας, τότε θα μπορέσουμε να αντιληφθούμε την ευτυχία.
Η παράσταση είναι εμπνευσμένη από το ομώνυμο βιβλίο του Paul Watzlawick που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αλφειός.
Θα μας μιλήσετε για την παράσταση;
Το «Φτιάξε τη δυστυχία σου μόνος σου» είναι μια μαύρη κωμωδία.
Στην παράσταση μιλάμε με ειλικρίνεια, χιούμορ και αυτοσαρκασμό για όλα αυτά που μας έχουν κατά καιρούς όλους ταλαιπωρήσει και που συνεχίζουν να μας βασανίζουν. Αυτός νομίζω είναι και ο λόγος της επιτυχίας της παράστασης.
Δηλαδή, το γεγονός ότι μιλάει με χιούμορ και απλότητα για τα πιο δύσκολα πράγματα και το ότι όλοι οι θεατές αναγνωρίζουν ένα κομμάτι τους μέσα στην παράσταση ή βρίσκουν κάτι που τους αφορά για να συνδεθούν μαζί του.
Οι ευτυχείς δυστυχισμένοι είναι οι: Μάνος Ζούρας, Αλεξάνδρα Ζωή, Πάνος Κορογιαννάκης, Θωμάς Σιέκας, Αντώνης Φλώρος.
Τα κοστούμια υπογράφει ο Βασίλης Μπαρμπαρίγος, τη μουσική ο Κώστας Δημουλέας, την επιμέλεια κίνησης η Ζέφη Μπαρτζώκα και τα φώτα ο Billy Bill.

Φτιάξε τη δυστυχία σου μόνος σου | Εισιτήρια online! | Viva.gr

 

Πώς κρίνετε το θέατρο «στο σήμερα» σε σχέση με το παρελθόν;

Έχω την αίσθηση ότι το θέατρο βρίσκεται στον γύψο, στην άχαρη αλλά αναγκαία αυτή περίοδο που προηγείται μίας αλλαγής. Εδώ και πολύ καιρό το θέατρο παρέμεινε καθηλωμένο σε αγκυλώσεις, στερεότυπα και κατεστημένα. Είναι όμως πλέον σαφές, ότι μετέρχεται αναμορφώσεων και μετασχηματισμών, ικανών να το μετεξελίξουν σε ένα επόμενο στάδιο – όπως συμβαίνει σε κάθε κρίσιμη ιστορική συγκυρία. Το θέατρο αλλάζει. Δεν είναι απαραίτητα ούτε χειρότερο, ούτε καλύτερο. Είναι διαφορετικό. Και ευτυχώς, διαχρονικό.

Φτιάξε τη δυστυχία σου μόνος σου» | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

 

Ποιο μήνυμα θα στέλνατε στους Θεατρόφιλους αναγνώστες μας;

Το θέατρο χρειάζεται την στήριξη μας, όχι μόνο οικονομικά αλλά και πνευματικά – χρειαζόμαστε μια γόνιμη ανατροφοδότηση από το κοινό. Πρωτίστως όμως ας στηρίξουμε τη νέα γενιά, τους νέους καλλιτέχνες, την μη κατευθυνόμενη πρωτοπορία και τους γενναίους πειραματισμούς. Μπορούμε να τοποθετήσουμε και πάλι την χώρα μας στο κέντρο της θεατρικής δημιουργίας, μακριά από στείρους μιμητισμούς.

Ασχολείστε ενεργά με την ειδική Αγωγή και με ΑΜΕΑ. Είναι «βάλσαμο» το θέατρο για αυτά τα άτομα; Τι θα συμβουλεύατε τους ίδιους αλλά και όσους τους φροντίζουν;
Η θεατρική τέχνη είναι βαθιά θεραπευτική και απελευθερωτική. Το έχω δει να συμβαίνει στην πράξη και είναι μαγικό. Το πώς το θέατρο ανοίγει την ψυχή και στρέφει το μυαλό σε έναν άλλο τρόπο σκέψης. Έχω δει να ξεκλειδώνουν τα πιο βαθιά συναισθήματα και έχω ακούσει να εκφράζονται πράγματα τόσο δυνατά, που με επαναπροσδιόρισαν. Σκεφτείτε, αν η τέχνη για μας είναι ένας τρόπος έκφρασης, τι μπορεί να είναι για έναν άνθρωπο ο οποίος δεν μπορεί να μιλήσει, να ακούσει, να δει, να κινηθεί, να επικοινωνήσει με όλους αυτούς τους τρόπους που εμείς έχουμε δεδομένους;
Τί είναι η τέχνη για κάποιον που στερείται ευκαιριών; Με τρομάζει η προοπτική εμπορευματοποίησης και εκμετάλλευσης της αναπηρίας. Η διαφορετικότητα, δεν είναι παρά ένα κομμάτι του υπέροχου συνόλου που αποτελεί την ανθρωπότητα. Θα πρέπει κάνεις να εφορμά από πραγματικό ενδιαφέρον για να ασχοληθεί με την αναπηρία και να έχει βαθιά γνώση, όχι ευκαιριακή. Ας μην ξεχνάμε ότι είμαστε μια εξαίρεση, όπου όλα πήγαν καλά με τα χρωμοσώματα μας. Τίποτα παραπάνω. Είναι πραγματικά άθλος να ζεις με αξιοπρέπεια σε μια χώρα που στερείται ακόμα και των βασικών προϋποθέσεων. Πίσω από τους ευαγγελισμούς και τις προθέσεις, όταν κλείνει η πόρτα, αυτοί οι άνθρωποι μένουν πραγματικά μόνοι τους, να σηκώνουν τον σταυρό τους – ιδίως οι γονείς. Δεν χρειάζεται οίκτος. Χρειάζεται κατανόηση και αποδοχή. Και το κυριότερο, ΣΕΒΑΣΜΟΣ.

Εσείς αγαπάτε τα Χριστούγεννα και αν ναι, αν αυτά τα Χριστούγεννα σας δινόταν η ευκαιρία να αλλάξετε κάτι στον κόσμο, τι θα ήταν αυτό;
Αγαπάω όλες τις μέρες και τις νύχτες που έχω ακόμα την ευκαιρία να είμαι υγιής και διαυγής πάνω σε αυτόν τον πλανήτη. Η εμπορευματοποίηση του πνεύματος των Χριστουγέννων και η δυτικότροπη έκφρασή του είναι κάτι με το οποίο δεν μπορώ να συνδεθώ. Προσπαθώ να μου υπενθυμίζω να ακολουθώ, συνειδητά, το νόημα των Χριστουγέννων καθημερινά και αυτό με απαλλάσσει από το άγχος να το αναβιώνω σε μορφή συμπυκνωμένης κάψουλας μόνο την εορταστική περίοδο. Αν θα άλλαζα κάτι στον κόσμο; Εκτός από την έπαρση του ανθρώπινου είδους; Την αδικία.
Καλές γιορτές με υγεία!
Εύχομαι υγεία και αγάπη, σε όλους μας!

 

Φτιάξε τη δυστυχία σου μόνος σου: Christmas Edition, σε σκηνοθεσία της Γεωργίας Ανδρέου στο Ρομάντσο - Monopoli.gr