Επτά χρόνια πέρασαν από τη καταστροφική πυρκαγιά στο Μάτι και μάλλον έφτασε η ώρα να εμφανιστεί ξανά το πράσινο στα καμένα, εκεί όπου η φύση αποφασίζει και διατάζει.
Τα πράσινα μικρά πευκάκια είναι πλέον σε θέση να δώσουν μία πνοή ελπίδας και αισιοδοξίας στους περαστικούς, που πολλές φορές δεν τα παρατηρούν, αφού «το μάτι» συνηθίζει και τα προσπερνά αδιάφορα.
Έτσι ακριβώς όπως προσπέρασε και μοίρασε θάνατο, η πύρινη λαίλαπα.
Ας κάνουμε μία συλλογική προσπάθεια να μη τα προσπεράσουμε αυτή τη φορά αδιάφορα. Εκεί το μεγαλείο της φύσης διδάσκει το νόημα που δεν είναι άλλο από το γεγονός πως ό,τι και αν συμβεί,
«αύριο είναι μία καινούρια μέρα και έχουμε την ευκαιρία να προσπαθήσουμε ξανά. Ο πόνος δεν ξεχνιέται. Το τραύμα δεν ξεπερνιέται αλλά οφείλεις να το προσπεράσεις για να συνεχίσεις. Για να βρεις το δίκιο σου και να υψώσεις ξανά ανάστημα. Όπως ακριβώς ξεκίνησαν ξανά, αυτά τα μικροσκοπικά δεντράκια.».





