Ζούμπερι: Η περιοχή που χάθηκε μέσα στην ασφυξία του κόσμου και την έλλειψη υποδομών

Παρόλο που το καλοκαίρι έχει ήδη ξεκινήσει και η παραλία στο Ζούμπερι ξεκινά να γεμίζει καθημερινά με λουόμενους, οι ομπρέλες παραμένουν απούσες. Στο σημείο διακρίνονται μόνο οι στύλοι στήριξης, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η εγκατάστασή τους, αφήνοντας την παραλία χωρίς σκίαση σε μία περίοδο αυξημένης επισκεψιμότητας και υψηλών θερμοκρασιών.

Η εικόνα αυτή έρχεται να προστεθεί σε μια γενικότερη κατάσταση που σύμφωνα με κατοίκους της περιοχής, γίνεται ολοένα και πιο πιεστική. Το βασικό πρόβλημα, δεν είναι μόνο οι ομπρέλες που ακόμη δεν έχουν τοποθετηθεί, αλλά το γεγονός ότι το Ζούμπερι δέχεται πλέον πολύ περισσότερο κόσμο από όσο μπορούν να υποστηρίξουν οι υπάρχουσες υποδομές.

Προορισμός για δυνατά νεύρα

Τις ημέρες με αυξημένη προσέλευση, οι δρόμοι γεμίζουν ασφυκτικά από οχήματα, η στάθμευση γίνεται ανεξέλεγκτη και το διπλοπαρκάρισμα καταγράφεται σε πολλά σημεία της περιοχής. Αυτοκίνητα σταματημένα δεξιά και αριστερά κλείνουν περάσματα και δημιουργούν συνθήκες καθημερινού κυκλοφοριακού αδιεξόδου.

Η ανησυχία των κατοίκων εστιάζεται κυρίως στο ζήτημα της ασφάλειας. Όπως αναφέρουν, σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης γεννάται σοβαρό ερώτημα για το αν ένα πυροσβεστικό όχημα ή ένα ασθενοφόρο θα μπορέσει να περάσει από συγκεκριμένους δρόμους που παραμένουν διαρκώς μπλοκαρισμένοι από σταθμευμένα αυτοκίνητα.

Πολλοί σχολιάζουν πως το Ζούμπερι έχει αλλάξει εντελώς πρόσωπο και πως η καθημερινότητα στην περιοχή δεν θυμίζει πλέον τον ήσυχο παραθαλάσσιο προορισμό που γνώριζαν τα προηγούμενα χρόνια. Αντίθετα, όπως λένε χαρακτηριστικά, «γίναμε χειρότερα από Αθήνα». Με περισσότερη πίεση, περισσότερη κίνηση, περισσότερα αυτοκίνητα, λιγότερο χώρο και υποδομές που δεν επαρκούν για να εξυπηρετήσουν την πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί και φυσικά οι εργασίες επί της Ποσειδώνος κάνουν ακόμη χειρότερη την κατάσταση.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, οι ομπρέλες που λείπουν από την παραλία δεν είναι απλώς μια εκκρεμότητα της σεζόν. Για πολλούς κατοίκους αποτελούν ακόμη μία ένδειξη ότι η επισκεψιμότητα αυξάνεται διαρκώς, όμως οι απαραίτητες υποδομές δεν ακολουθούν, αφήνοντας το Ζούμπερι να λειτουργεί καθημερινά στα όριά του.