Φοιτητικό σπίτι: ποιες συσκευές χρειάζονται πραγματικά και ποιες μπορούν να περιμένουν

Κάθε Σεπτέμβριο χιλιάδες φοιτητές και οι γονείς τους γυρίζουν γειτονιές σε Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ιωάννινα, Βόλο και Ηράκλειο για να βρουν ένα σπίτι που να είναι κοντά στη σχολή και να μην κοστίζει μια περιουσία.

Μόλις υπογραφεί το μισθωτήριο, έρχεται η δεύτερη δοκιμασία: να εξοπλιστεί το σπίτι. Εκεί εύκολα ξεφεύγει ο προϋπολογισμός, γιατί η λίστα με τα «απαραίτητα» μεγαλώνει όσο περνούν οι μέρες.

Το πρώτο που πρέπει να ελεγχθεί είναι τι υπάρχει ήδη. Πολλά φοιτητικά διαμερίσματα νοικιάζονται με ψυγείο, κουζίνα και θερμοσίφωνα, κάποια και με κλιματιστικό. Αξίζει να δοκιμαστούν όλα πριν από τη μετακόμιση, όχι μόνο αν ανάβουν. Ένα ψυγείο που κάνει πάγο στο πίσω τοίχωμα ή που δεν κλείνει καλά η πόρτα του θα κοστίσει σε ρεύμα όλη τη χρονιά. Ένα κλιματιστικό που δεν έχει συντηρηθεί ποτέ μπορεί να ζεσταίνει ελάχιστα και να καταναλώνει πολύ. Είναι λογικό να συζητηθούν αυτά με τον ιδιοκτήτη πριν από την υπογραφή και όχι μέσα στον Δεκέμβριο. Μια φωτογραφία από την ετικέτα κάθε συσκευής βοηθάει επίσης, αφού δείχνει την ηλικία και την ενεργειακή κλάση της.

Αν χρειάζεται να αγοραστούν συσκευές, η προτεραιότητα είναι σχετικά απλή. Ένα ψυγείο είναι αδιαπραγμάτευτο. Για ένα άτομο, ένα μικρό δίπορτο ή ένα μονόπορτο με μικρή κατάψυξη είναι υπεραρκετό, και πιάνει λιγότερο χώρο σε μια στενή κουζίνα. Οι περισσότερες μεγάλες μάρκες, από τη haier μέχρι τις γνωστές ευρωπαϊκές, έχουν σειρές για μικρούς χώρους, και εκεί η σύγκριση ενεργειακής κλάσης και διαστάσεων μετράει περισσότερο από οποιαδήποτε προσφορά της στιγμής. Το πλυντήριο ρούχων έρχεται δεύτερο, εκτός αν υπάρχει κοινόχρηστο στην πολυκατοικία ή αν ο φοιτητής σκοπεύει να φέρνει τα ρούχα στο σπίτι των γονιών κάθε δεκαπενθήμερο, πράγμα που γίνεται πιο συχνά απ’ όσο παραδέχονται οι περισσότεροι.

Μετά έρχονται οι μικρές συσκευές, όπου τα λάθη είναι πιο συχνά. Φριτέζα αέρος, βραστήρας, καφετιέρα, σκούπα. Όλα φαίνονται χρήσιμα, αλλά σε ένα σπίτι 35 τετραγωνικών χωράνε λίγα. Μια καλή ιδέα είναι να ξεκινήσει κανείς με τα απολύτως βασικά και να προσθέσει ό,τι του λείπει πραγματικά μετά από έναν μήνα. Ένας βραστήρας και ένα μικρό φουρνάκι καλύπτουν συνήθως τις ανάγκες του πρώτου εξαμήνου.

Το κόστος λειτουργίας είναι κάτι που οι περισσότεροι ανακαλύπτουν με τον πρώτο λογαριασμό. Οι φοιτητές πληρώνουν συνήθως μόνοι τους τον λογαριασμό ρεύματος, και ένα παλιό ψυγείο, ένας θερμοσίφωνας που μένει αναμμένος όλη μέρα και μια ηλεκτρική σόμπα μπορούν να δημιουργήσουν δυσάρεστες εκπλήξεις. Ένας απλός χρονοδιακόπτης στον θερμοσίφωνα και η χρήση του κλιματιστικού για θέρμανση, αντί για αερόθερμα και καλοριφέρ λαδιού, κάνουν μεγάλη διαφορά στους χειμερινούς μήνες.

Μια φθηνή λύση κρύβεται και στη μεταχειρισμένη αγορά. Σε πολλές φοιτητικές πόλεις υπάρχουν ομάδες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου όσοι τελειώνουν τις σπουδές τους πουλάνε ή χαρίζουν ψυγεία, πλυντήρια και έπιπλα. Με λίγη προσοχή στην κατάσταση και στην ηλικία της συσκευής, μπορεί να βρεθεί κάτι αξιόπιστο σε πολύ χαμηλή τιμή. Και όταν έρθει η ώρα της ορκωμοσίας, το ίδιο ψυγείο μπορεί να περάσει στα χέρια του επόμενου πρωτοετούς.