Το τρίτο του παιδικό παραμύθι ετοιμάζει ο δημοσιογράφος Αργύρης Κωστάκης.
Το Νοέμβριο του 2021 έκανε το συγγραφικό του ντεμπούτο με το παραμύθι ”το βότσαλο Πομ Κορ σώζει την Ατλαντίδα” με οικολογικό μήνυμα για την προστασία του περιβάλλοντος, ενώ με το ίδιο μήνυμα παρουσίασε τον Σεπτέμβριο του 2024 το δεύτερο παραμύθι ”ο Τιπ Ταπ και τα ζώα της ζούγκλας στον πλανήτη Μαραγκουάτε”.
Και τα δύο παραμύθια δεν είχαν εμπορικούς σκοπούς, εκτυπώθηκαν σε μόνο 100 αντίτυπα και διανεμήθηκαν δωρεάν για ανάγνωση σε παιδικούς σταθμούς, κέντρα μελέτης και Φορείς για το παιδί.
Το τρίτο παραμύθι θα έχει τίτλο ”ο Μαγιαλούγκα σώζει το τελευταίο λουλούδι στη Γη” με ένα επίσης δυνατό μήνυμα για την αγάπη στη φύση.
Σε όλα τα παραμύθια του, πρωταγωνιστές είναι ζώα, πτηνά, ψάρια και έντομα με παράξενα ονόματα, που λατρεύουν τα παιδάκια και τον ρωτούν όποτε τους διαβάζει πώς τα σκέφτεται…
Την εικονογράφηση των παραμυθιών επιμελείται αφιλοκερδώς ο Νίκος Γκιόλιας.
Το νέο παραμύθι υπολογίζεται ότι θα είναι έτοιμο τον Δεκέμβριο, ώστε να διανεμηθεί πριν τις Χριστουγεννιάτικες διακοπές.
Η αρχή του παραμυθιού
Στη Δημοκρατία της παντόφλας, στην αόρατη χώρα Τεσπαχαλάχε κάπου στη Γη, ζούσαν οι παντοφλέρος. Οι τελευταίοι επιζώντες από τη μεγάλη οικολογική καταστροφή του πλανήτη τον Σεπτέμβριο του 2034. Ονομάστηκαν παντοφλέρος γιατί φορούσαν μόνο παντόφλες ή περπατούσαν ξυπόλητοι.
Όλα άρχισαν εκείνο το φθινοπωρινό βράδυ, όταν ξαφνικά ένα αεροπλάνο…τράκαρε με την Πανσέληνο! Ναι ένα αεροπλάνο που εκτελούσε την πτήση 248 από Ραιχάο προς Ενσίσο είχε συγκρουστεί με το ολόγιομο φεγγάρι στον ουρανό πάνω από την πόλη Ιγκερόντε.
Μυστηριωδώς τα πάντα σταμάτησαν. Η ηλεκτρική ενέργεια χάθηκε σε όλο τον πλανήτη. Σε λίγες ημέρες κάθε μορφή ζωής είχε εξαφανιστεί.
Οι επιβάτες του αεροσκάφους ήταν οι μόνοι που είχαν σωθεί. Περίπου εκατό άνθρωποι από τα 8 δισεκατομμύρια τη στιγμή της σύγκρουσης τα κατάφεραν. Κανείς δεν έμαθε ποτέ, πως αυτοί οι εκατό συγκεντρώθηκαν λίγο πριν τα Χριστούγεννα εκείνης της χρονιάς σε ένα σημείο. Το περιβόητο σημείο Αλπερόν, όπως ονομάστηκε, για να ξεκινήσουν την επόμενη ζωή τους.
Οι εκατό άρχισαν να οργανώνουν ένα καταφύγιο. Και έβαλαν ως στόχο να διασώσουν το τελευταίο λουλούδι της Γης που λεγόταν Ίμπρου. Και βρισκόταν κάπου στη θάλασσα Καγιετάνο.
Οι εκατό άνθρωποι στην αόρατη χώρα Τεσπαχαλάχε αρχικά εξέλεξαν τον αρχηγό τους. Τον πρόεδρο Ογκεμάο. Ο οποίος αργότερα θα παντρευόταν με τη Ζόρα. Και θα αποκτούσαν έναν γιό και μια κόρη. Τον Κεκύα και την Ανταλάιν. Οι εκατό άνθρωποι έγιναν χίλιοι. Αυτό ήταν και το όριο που είχε τεθεί από τον κώδικα της χώρας, ώστε να υπάρχει επάρκεια αγαθών για την επιβίωση.
Όλοι αυτοί μαζί με τα ζώα και πτηνά που είχαν σωθεί είχαν πλέον μία αποστολή. Να βρούνε και να σώσουν το τελευταίο λουλούδι στη Γη. Ώστε να πολλαπλασιαστεί κι αυτό και σε λίγα χρόνια ο πλανήτης να αρχίσει να παίρνει ξανά ζωή.
Άνθρωποι και ζώα συμβίωναν αρμονικά χάρη στην αγάπη μεταξύ τους.
Ο σκύλος Φαρανούς, ο παπαγάλος Μπρίζερ, η γάτα Ουλούν, το άλογο Τεχάντα , το πούμα Γκοτέμπο, το γεράκι Θουνκ, ο ιπποπόταμος Όξουμ, το μυρμήγκι Κεκούτ, η ζέβρα Ομάχα, η αντιλόπη Αβίζα, η αντιλόπη Εβαρίστο, το κουνούπι Μπεγιόκ, το ζαρκάδι Κιταγκούρε, ο καρχαρίας Ομπντούλιο, ο πίθηκος Μπεγιόκ, ο βόας Κάγουα, το ελάφι Αμέδο, η μύγα Οσβάλντο, το κοάλα Κάζεμ ο ελέφαντας Μαγιαλούγκα και άλλα…
Η αποστολή ήταν δύσκολη για να προσεγγίσουν το τελευταίο λουλούδι. Έπρεπε να κατασκευάσουν ένα πολύ δυνατό όχημα που να αντέχει στις αντίξοες καιρικές συνθήκες και να φορτίζει επαρκώς με ηλιακή ενέργεια.
Οι παντοφλέρος εργάζονταν νυχθημερόν για να προλάβουν πριν το λουλούδι μαραθεί ή κοπεί από τον αέρα και τις καταιγίδες.
Σε τρεις μήνες το αμφίβιο όχημα ήταν έτοιμο. Το ονομά του Τάναλοτ.
Το Προεδρικό ζεύγος το παρουσίασε σε μία μικρή τελετή στην πλατεία Μαρταμπάκ της πρωτεύουσας Ροκούτσο της Τεσπαχαλάχε.
Ο ιερέας Κεγεχιόν το ευλόγησε με μία μικρή προσευχή παρουσία και των 1000 κατοίκων.
Και είχε έρθει η ώρα να οριστεί ο αρχηγός της αποστολής που θα ήταν όχι άνθρωπος αλλά ζώο. Όλοι γνώριζαν ότι δεν υπήρχε πιο ικανός και ατρόμητος από τον ελέφαντα Μαγιαλούγκα. Φυσικά και αποδέχτηκε την τιμή που του έκανε ο βασιλιάς και ο λαός, ενώ όρισε υπαρχηγούς το δελφίνι Τορτσίλιο και τον γλάρο Μαρταμπάκ ώστε να υπάρχουν όλα τα είδη.
Κι εκείνο το πρωινό ο κυβερνήτης του σκάφους ο βετεράνος πλοίαρχος Ανσέλμο Μούκε με συγκυβερνήτη τον Παεσά Ντενάτο, έκλεισε τις πόρτες και άναψε τις μηχανές για το μεγάλο ταξίδι προς τη θάλασσα Καγιετάνο.
Ώσπου να χαθούν στον ορίζοντα τους συνόδευαν συμβολικά η μέλισσα Γουάντα, το χελιδόνι Γκράντι, η φάλαινα Ντόρζο και το χταπόδι Ρολντάν…
Τεύχος 54ο
Τεύχος 61ο